In mijn werk kom ik uiteenlopende vraagstukken tegen rond governance, toezicht, boardroomdynamiek en ethiek. In deze blog deel ik reflecties op casussen, ontwikkelingen en patronen die ik in het veld tegenkom. Niet om oordeel te vellen, maar om te verhelderen en te verdiepen.
De bijdragen zijn gebaseerd op publieke informatie of geanonimiseerde praktijkervaringen. Ze zijn bedoeld om te leren, te reflecteren en het gesprek over toekomstbestendig bestuur te voeden.
De casus rond Eye Filmmuseum laat governance-vraagstukken zien rond informatiedissymetrie, risicobeheer en stakeholderafstemming, waar bestuur, toezicht en medezeggenschap elkaar raken. Geen oordeel, wel reflectie.
Zelfreflectie en Zelfevaluatie Menselijke inzichten als motor voor persoonlijke en teamontwikkeling. AI kan analyseren en rapporteren, maar één ding kan het niet: menselijke zelfreflectie. Geen
Waarom menselijke reflectie onmisbaar blijft De afgelopen weken heb ik meerdere lezingen over AI bijgewoond. Tijdens deze sessies kwamen inspirerende praktijkvoorbeelden voorbij: filosoof Bas Haring besprak
Nieuwe Raad van Toezicht Maastricht Convention Bureau Met trots maak ik bekend dat ik vorige maand ben benoemd als lid van de Raad van Toezicht
“Angelique stelt de juiste vragen op het juiste moment, verbindt mensen en perspectieven, en brengt ideeën van papier naar praktijk.”
“Ze brengt rust, richting en realisme in complexe omgevingen.”
Ik word vaak omschreven als energiek, analytisch en empathisch – met een scherp oog voor context en verhoudingen. Ik ben resultaatgericht én relationeel sterk: doortastend waar nodig, relativerend als het kan.
Met humor breng ik lucht in het gesprek, en met ervaring breng ik overzicht. Ik ben niet altijd de jongste aan tafel, maar vaak wel degene die nuance aanreikt en anderen helpt om steviger te staan. En als het schuurt? Dan zorg ik dat het weer gaat glanzen.